0910141530.
Topic ( English ) :
I scolded my
daughter because she did not accompany her mother to
the market.
Observation / Narration (
English ) :
I just scolded my
daughter because she did not accompany his
mother to the market. Because her mother
initially asked me if I will accompany her, and
I said yes.
But when we
are changing our dresses, my daughter asked me where
we're going, and she wants to come along. I said, you just accompany
your mother and I will stay at home and watch TV. And I was surprised that her mother left
and she was still with me talking.
So I scolded
her. My daughter said
"Pa, why don’t you just follow her to the
market" and that’s what I did and did catched up .
You probably were wondering
why I scolded
my daughter just because
she did not accompanied her mother. When her
mother asked me to accompany her to the market, those are rare instances that her
mother would 1lambing me . I suddenly remembered my
uncle which were very close to my heart than my father. He died suddenly in an accident and I experienced the saying "What good is the grass if the horse is dead"
or the phrase
"tomorrow may be too late".
My wife seldom 1lambing me so this was a
rare instance.
Suggested Solution ( English
) :
One must give time to non-essential small favors like
this.
Try your best to spend time to these instances. We do not know
when it would be too late to spend time
with our loved ones. Because it
is more painful when we know we have that extra time and
did not spent it with them.
1. “ lambing”
this writer doesn’t the exact English translation for this word, but this word
means something like asking favor with emotional happiness and gratitude.
Paksa (
Filipino ) :
Pinagalitan ko
ang aking anak dahil hindi niya sinamahan ang nanay niya sa palengke.
Obserbasyon /
Pagsasalaysay ( Filipino ) :
Kakasermon ko
lang sa aking anak dahil hindi niya sinamahan ang kanyang nanay sa palengke.
Dahil naunang naglambing ang nanay niya sa akin kung ako’y sasama, at sabi ko
naman ay oo. Pero noong nagbibihis na kami, biglang nagtanong ang aking anak
kung saan kami pupunta, at gusto na rin niyang sumama. Sabi ko samahan mo na
lang ang nanay mo at dito na lang ako sa bahay manonood na lang ako ng TV.
Nagulat na lang ako at wala na nanay niya at nandiyan pa siya. Kaya pinagalitan
ko ng pinagalitan siya. Sabi ng anak ko “Tay, eh di sundan ninyo na lang si nanay”
at yoon nga ang ginawa ko at naabutan ko naman siya sa palengke.
Nagtataka kayo
bakit ko masyadong pinagalitan ang aking anak dahil hindi lang niya sinamahan
ang nanay niya. Noong nagtanong ang nanay niya kung puwede ko siyang samahan sa
palengke, doon pa lang ay bihira na magtanong ang nanay niya o magpasama sa
akin. Bigla ko kasing naalala ang aking tiyuhin na malapit na malapit sa aking
puso kaysa sa aking ama. Bigla siyang namatay at isa ako sa nakaranas ng
kasabihang “aanhin pa ang damo kung patay na ang kabayo” o ang talata na “ bukas ay maaring huli na”.
Bihira lang maglambing ang asawa ko sa akin kaya napakalaking bagay na ang
minsan mangyari.
Mungkahing
Solusyon ( Filipino ) :
Magpaunlak sa
mga ganitong maliliit na bagay. Pilitin magbigay ng panahon kahit minsan sa mga
oras na hinihiling. Hindi natin alam kung kailan magiging huli ang lahat dahil na
makapiling ang mga mahal natin sa buhay. Dahil mas masakit kung alam natin na
puwede naman pala natin silang bigyan ng ating kaunting panahon.




No comments:
Post a Comment